Welcome to my SKY!!!!!

                หลังจากเดินเข้าไปฉลองวันเกิดใน รร.การบิน ตอนนี้ผมก็ได้มีโอกาสกลับมาพักผ่อนในเมืองหลวง 2วัน ก็เลยใช้โอกาสนี้ปัดฝุ่นเขียนอัพเดตblogซะเลย ว่าแต่เอาเรื่องอะไรดี นึกอยู่ตั้งนานก็คิดออกว่าไหนๆเดือนก.พ.นี้ก็เป็นเดือนแห่งความรักแล้ว ก็เลยขอเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยล่ะกัน

                ผมไม่รู้ว่าใครเคยเจอประสบการณ์แบบผมบ้างหรือเปล่า ถ้าเคยเป็นแบบผมก็ช่วยบอกด้วยนะ ก็ลองอ่านๆดูนะครับ ผมเองก็เขียนในฐานะที่ผมเป็นชายคนหนึ่ง....

FOR MY VALENTINE

เป็นจังหวะชีวิตที่ทำให้คุณรู้จักกับผู้หญิงสักคนหนึ่ง คนที่มีอิทธิพลกับคุณมากจนทำให้ชีวิตคุณเปลี่ยนไป

            หลายคนอาจจะคิดว่าคุณกับเธอดูเหมาะสมกันดี แต่จริงๆแล้ว คุณกับเธอไม่มีสิ่งสนใจที่เหมือนกันเลย เธอชอบอ่านนิยาย แต่คุณชอบอ่านความรู้ เธอชอบดูหนังแนวFantasy แต่คุณชอบแนวAction เธอชอบเพลงRock แต่คุณชอบSoft เธอชอบดนตรีอมตะ แต่คุณชอบสากล เธอชอบในความClassic แต่คุณกลับชอบ เทคโนโลยีและความทันสมัย

            เวลาคุณไปเที่ยวที่ไหนก็ตาม คุณจะคิดถึงเธออยู่ตลอดและอยากให้เธอมาด้วย และคุณก็ไม่ลืมที่จะเก็บรูปโปสการ์ดสวยๆหรือของฝากไป ฝากเธอ

                คุณจะมีความสุขมากเมื่อคุณได้อยู่ใกล้ๆเธอ และคุณจะมีความสุขมากกว่า เมื่อได้เห็นเธอยิ้ม หัวเราะหรือดีใจ

                เธอเป็นผู้หญิงที่ขี้เหงา เธอจะชอบไปเดินห้างหรือตลาดนัดกับเพื่อนๆ ดังนั้นจึงไม่มีทางที่คุณจะได้เห็นเธอเดินอยู่คนเดียว

                เธอเป็นผู้หญิงที่แต่งตัวเก่ง เวลาเธอใส่ชุดสีอ่อน ดูน่ารักดี เวลาที่เธอแต่งตัวสุภาพ ก็ดูสวยดี หรือเวลาที่เธอแต่งตัวแนวเปรี้ยว ก็ดูดี

                เวลาที่คุณนัดกับเธอไว้ เธอมักจะสายจนบางทีคุณอาจจะหงุดหงิด แต่พอคุณได้พบเธอ คุณก็จะลืมความโกรธไปเลย

                เวลาที่เธอไม่อยากจะทำอะไรหรือออกไปไหน เธอจะอ้างว่าปวดหัวและก็นอนไปในที่สุด

                เธอชอบนอนในตอนเย็นๆหลังจากเรียนเสร็จโดยใช้คำว่า“งีบ” แต่ก็มักจะเป็นงีบที่ใช้เวลาเป็นชั่วโมง

                ถ้าคุณโทรไปคุยกับเธอเวลาที่เธองีบน่ะเหรอ อย่าหวังเลยว่าจะคุยกับเธอรู้เรื่อง คุณควรรีบวางสายซะก่อนที่เธอจะตื่นงอแง

                บ่อยครั้งที่เธอจะบ่นกับคุณว่างานเยอะมาก คุณก็จะขออาสาช่วยทำงานให้เธอ แต่สุดท้ายเธอก็จะบอกคุณว่าไม่เป็นไร

                เธอเป็นคนที่ขี้น้อยใจคนอื่น เวลาที่มีคนอื่นมาพูดกระทบความรู้สึกเธอจนทำให้เธอเสียใจหรือโกรธใครก็ตาม เธอจะมาพูดระบายกับคุณด้วยอาการน้อยใจ และนี่ก็คือเวลาที่เธอดูน่ารักที่สุด

                เวลาที่เธอนั่งรถ เธอจะชอบนั่งมองออกไปด้านข้างหน้าต่าง ดูเหมือนว่าเธอรออะไรบางอย่าง ซึ่งบางทีคุณก็อยากจะรู้เหมือนกัน แต่คุณไม่กล้าถามหรอก เก็บไว้ให้เป็นเสน่ห์ที่น่าค้นหาของเธอต่อไป

                เธอเป็นผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองมาก เธอมักจะเดินก้าวเร็ว บ่อยครั้งที่เธอจะเดินนำคุณไป และถ้าเธอเดินผิดทาง เธอจะแก้ตัวด้วยการยิ้ม

                เวลาคุณถ่ายรูปเธอ ภาพที่เธอดูสวยที่สุดคือภาพเธอยิ้ม ภาพที่เธอดูน่ารักที่สุดคือภาพที่ถ่ายตอนเธอเผลอ

                “เธอชอบดอกกุหลาบสีขาว” นี่คือข้อมูลที่คุณจำได้และทำให้คุณนั่งรถตระเวนหาร้านขายดอกกุหลาบขาวเพื่อให้เธอ

                เวลาที่คุณฝันถึงเธอ มันมักจะเป็นฝันดี ซึ่งคุณอยากจะให้ฝันเป็นจริงเหลือเกิน

                เมื่อคุณไปเที่ยวผับกับเธอ เตรียมเก้าอี้ให้เธอด้วย เพราะเธอจะยืนเต้นได้ไม่เกิน3เพลง เธอก็จะนั่งเพื่อดื่มต่อ แต่อย่าท้าเธอดื่มเด็ดขาด เพราะเธอคอแข็งมากและมันจะทำให้คุณเมาจนไม่ได้ดูแลเธอ

                คุณชอบทำอะไรบ้าๆบอๆที่ดูเหมือนจะโรแมนติกสุดๆให้เธอ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ไม่มีใครเขาทำกันและเธอก็คงคิดว่าคุณต้องบ้าแน่ๆ

                คุณคิดจะบอกความรู้สึกที่คุณมีต่อเธอหลายครั้ง แต่ทุกครั้งคุณก็ไม่กล้า จนเธอดูอาการคุณออกและถามคุณเอง มันเป็นโอกาสที่คุณได้สารภาพเธอ แต่ผลเป็นไงน่ะเหรอ 555 คุณแห้วน่ะสิครับ

                คุณรู้ว่าเธอไม่คิดแบบที่คุณคิด แต่คุณก็ยังไม่ยอมแพ้และหวังว่าสักวันหนึ่ง เธอคงจะเห็นความดีของคุณ แต่คุณก็ไม่รู้ว่าทำไม เธอจึงได้ใจร้ายกับคุณเสียเหลือเกิน

                ทั้งๆที่คุณรู้ว่าเธอใจร้ายกับคุณที่ไม่ยอมให้โอกาสคุณเลย แต่คุณก็ยังตัดสินใจอยู่กับเธอต่อไป เพราะคุณรู้ดีว่าไม่ว่าเธอกับคุณจะเป็นอย่างไร คุณก็อยากอยู่ใกล้เธอตลอดไป

                มันเป็นอุดมการณ์ที่คุณสร้างไว้เองและในอีกไม่นานมันก็คงต้องหายไป......

                อาจจะฟังดูน้ำเน่านะครับ มันก็เน่าจริงๆนั่นแหละ สุดท้ายนี้สำหรับเดือนแห่งความรัก ขอให้ทุกคนมีความสุขด้วยความรักจากผม และที่สำคัญที่สุดก็อย่าลืมส่งความรักของคุณให้กับคนอื่นด้วยนะครับ เพื่อให้สมกับคำว่า LOVE IS ALL AROUND

            ผม เดินทางมาถึงช่วงสุดท้ายของชีวิตการเป็นนักเรียนนายเรืออากาศแล้ว หลังจากนี้ผมก็จะเป็นเช่นลูกนกที่มีปีกแข็งแรงพอจะบินออกไปจากรังไปเผชิญกับ ชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่งที่กว้างมากขึ้น

            ผมรู้สึกว่าวันเวลามันผ่านไปเร็วมาก ผมเคยสงสัยในสิ่งที่รุ่นพี่บอกว่า ตอนจบจะมีความรู้สึก2ความรู้สึกในเวลาเดียวกัน

                ดีใจที่จบ เสียใจที่ต้องจาก

                ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าความรู้สึกนั้นเป็นเช่นใด

                ผม เป็นคนที่โดดบ่อย นอนหลับยาวไม่กินข้าวเช้า ไปเรียนสาย ชอบทำตัวผิดระเบียบ แม้ว่าผมอาจจะไม่ได้เป็นนักเรียนนายเรืออากาศที่ดี แต่ผมก็เชื่อว่าผมมีทัศนคติที่ดีไม่แพ้ใครเลย

            ผมรู้สึกว่าเรืออากาศแห่งนี้ให้อะไรมากกว่าที่ผมจะตอบแทนได้

                เรืออากาศสอนผมให้รู้จักคำว่าลูกผู้ชายและสุภาพบุรุษที่แท้จริง

                เรืออากาศสอนให้ผมรู้จักรักและศรัทธาในอาชีพการบิน

            เรืออากาศทำให้ผมเป็นคนเสียสละแม้ว่าจะต้องเสียเปรียบ

                เรืออากาศทำให้ผมรู้จักกับเพื่อนๆที่มีความจริงใจและไว้ใจกันได้

                เรืออากาศทำให้ผมรู้จักบทบาทหน้าที่และความรับผิดชอบที่ตามมา

                ตลอดระยะเวลา4ปี ที่แดนนภาแห่งนี้ ผมได้รับการเรียนรู้มามากมาย จนตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่ผมจะต้องลาจากเรืออากาศไปพร้อมกับความทรงจำดีๆ และฝากมอบสิ่งดีๆที่ได้ถ่ายทอดให้น้องที่จะมาแทน

                เมื่อชัยพฤกษ์ผลัดเปลี่ยนใบ ก็คงถึงเวลาแล้วที่นกตัวนี้จะบินออกจากรัง

คนเราได้รับการปลูกฝังมาต่างกันและทำให้มีความคิดที่ต่างกัน

ในขณะที่ผมเขียนบทความนี้อยู่ ผมกำลังนั่งอยู่ในห้องโดยสารของเครื่องจักรดีเซลขนาดใหญ่ที่เคลื่อนที่ไปตามราง เครื่องจักรชนิดนี้เป็นยานพาหนะที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งในด้านการขนส่งมานานหลายปี

ผมกำลังเดินทางโดยรถไฟและมันก็ทำให้ผมคิดอะไรได้บางอย่างที่เหมือนเป็นทฤษฎี

ถ้าลองนึกเปรียบเทียบเล่นๆในระหว่างการเดินทางโดยรถไฟกับการเดินทางโดยเครื่องบิน

รถไฟเป็นการเดินทางแบบclassicที่หลายคนชอบการเดินทางรูปแบบนี้ ในขณะที่เครื่องบินเป็นการเดินทางสมัยใหม่ที่ไม่ให้ความรู้สึกของการเดินทางแบบclassic

รถไฟเป็นการเดินทางตามราง มีเส้นทางตามรางรถไฟในขณะที่เครื่องบินเป็นการเดินทางอิสระที่มีความยืดหยุ่นพอสมควร

รถไฟเป็นการเดินทางที่ประหยัดมากในขณะที่เครื่องบินเป็นการเดินทางที่ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงมาก

รถไฟเป็นการเดินทางที่ช้าและมักไม่ตรงเวลาในขณะที่เครื่องบินเป็นการเดินทางที่รวดเร็วและตรงเวลา

ทั้งสองการเดินทางเป็นการเดินทางที่มีแนวคิดต่างกันโดยสิ้นเชิง ถ้าพูดในเชิงเรื่องการบริหารหน่วยงานสามารถอธิบายได้ทั้งสองหน่วยงานมีธรรมชาติของหน่วยงานที่ต่างกัน คนที่ทำงานการรถไฟก็ได้รับการปลูกฝังแนวคิดการเดินทางแบบรถไฟในขณะที่คนที่ทำงานด้านการบินก็ได้รับการปลูกฝังแนวคิดการเดินทางแบบเครื่องบิน

ตามที่กล่าวมาแล้วว่าแนวคิดการเดินทางทั้งสองการเดินทางนี้ล้วนต่างกันโดยสิ้นเชิง ลองนึกภาพดูว่าถ้าในวันหนึ่งมีการโต้วาทีแข่งกันเองทั้งสองฝ่ายว่าการเดินทางแบบใดที่ดีกว่ากัน ทั้งสองฝ่ายคงจะเถียงกันจนเกิดความขัดแย้งกัน

จนในที่สุดอาจจะมีกฎประหลาดๆเกิดขึ้น เช่น

ห้ามคนที่ทำงานด้านการบินขึ้นรถไฟและห้ามคนที่ทำงานด้านการรถไฟขึ้นเครื่องบิน

ฟังดูตลกแต่อาจจะเกิดขึ้นจริงก็ได้ ใครจะไปรู้

ย้อนมาเฝ้าดูสถานการณ์บ้านเมืองในปัจจุบัน ลองมาดูตัวอย่างเหตุการณ์สมมุติจากคน 2 คนนี้

คนแรกเป็นเด็กแว้นที่มีความคิดว่า

“สาดเอ้ย...คุณลุง แม่งหน้าด้านว่ะ ไล่แล้วไม่ยอมไปสักที แก่แล้วคุณลุง กลับบ้านไปทำอาหารเถอะ อยู่ที่นี่ไปก็มีแต่จะกินชาติบ้านเมืองไปหมดแล้ว”

คนที่สองเป็นลุงแก่ปากพุดเดิล

“โถ่โว้ย...ก็กูนั่ง(เก้าอี้ตำแหน่ง)ของกูอยู่ดีๆ มึงเสือกมาไล่กูทำไมวะ งานการไม่รู้จักทำ สร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านและตัวกูอีก...แม่งเอ้ย”

แฮะๆ  ขำๆน่าครับ อย่าซีเรียส

ความขัดแย้งของคนสองกลุ่มอาจจะแก้ไขได้โดยการให้ทั้งสองฝ่ายเปิดใจ เข้าใจธรรมชาติและเข้าใจในความคิดของกันและกัน

ที่กล่าวมานั้นมันก็เป็นเพียงแค่ทฤษฎี ตราบใดที่ไม่มีการพิสูจน์ ไม่มีการทดลองก็ไม่มีทางรู้หรอกว่าทฤษฎีนี้ถูกต้องหรือเปล่า

ช่วงนี่เป็นช่วงกีฬาจริงๆ

การแข่งขันกีฬา Euro2008 เพิ่งจบ เยอรมันที่ผมเชียร์ก็ดันได้แค่รองแชมป์ ซึ่งดูจากฟอร์มแล้วควรตกรอบแรกด้วยซ้ำไป

ต่อจากEuro2008นั้นก็มีกีฬาเหล่าอีก มาร่วมเชียร์เหล่าเทวดาของเรากันเถอะ ปีนี้น่าจะมาแรงแซง ไอ้ควาย ไอ้โทรม หรือไอ้เม้ง แต่แข่งนัดแรกก็ดันโดนควายล้มซะอีก

จบกีฬาเหล่าก็มีโอลิมปิกBeijing2008อีก Thailandสู้ๆ ร่วมกันส่งใจไปเชียร์ คว้าทองเยอะๆเน้ออออ

สรุปก็คือกีฬาๆเป็นยาวิเศษ......(อ้าว ร้องต่อไม่เป็น)

นอกจากนี้กีฬายังช่วยให้ผมเข้าใจในความรักด้วย ผมจึงคิดว่ากีฬาเป็นยาแห่งความรัก

ลองอ่านต่อสิ แล้วจะรู้ว่าอยากจะอ้วก

ในการแข่งกีฬา หากเรามัวแต่เรียกร้องต้องการว่าจะชนะเพียงอย่างเดียว ทำให้ในบางครั้งเราเล่นกีฬาแล้วมัวแต่คิดว่าจะเอาชนะเพียงอย่างเดียว ไม่สนว่าจะเล่นแบบวิธีไหนก็ตาม โกงได้ก็โกง จะเล่นสกปรกได้ก็เล่นสกปรก ขอเพียงเราเอาชนะได้เท่านั้นโดยไม่สนใจเลยว่า ชัยชนะที่แท้จริงแล้วกลับอยู่ที่การเล่นกีฬาได้อย่างสมศักดิ์ศรีต่างหาก มิใช่อยู่ที่การชนะจนได้ถ้วยรางวัลเลย

การที่เรารักใครก็เช่นกัน

ในบางครั้งการที่เรารักใครสักคนแล้วเราอาจจะมัวแต่เรียกร้องหรือคาดหวังอะไรจากคนที่เรารัก เราก็คงจะต้องพยายามทำทุกๆอย่าง เพื่อดิ้นรนให้ได้เป็นเจ้าของคนที่เรารัก ซึ่งมันก็ไม่ต่างอะไรไปจากเด็กอนุบาลที่คอยร้องไห้อ้อนวอนอยากจะได้ของเล่น บางครั้งคนเราก็มักเป็นเช่นนี้จริงๆ

แต่ถ้าหากเราลองคิดดูดีๆแล้วความรักที่แท้จริงนั้นไม่ได้อยู่ที่เราจะได้เป็นเจ้าของคนที่เรารัก แต่อยู่ที่การที่เราสามารถมอบความรักที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนให้กับคนที่เรารักด้วยความจริงใจต่างหาก

สรุปก็คือโฟกัสให้ถูกจุด เพื่อนผมแชมป์ว่าว.....อ้าวเฮ้ย มั่วแล้ว

สรุปก็คือโฟกัสให้ถูกว่ากีฬาที่แท้จริงสำคัญที่ตรงไหน การได้ถ้วยรางวัลหรือการเล่นกีฬาได้อย่างสมศักดิ์ศรี

และเช่นกันความรักที่แท้จริงสำคัญที่ตรงไหน การได้ครอบครองหรือการมอบความรักที่มีค่าโดยไม่เรียกร้องใดๆ

อย่าถามเพียงแค่ What’s the love? แต่จงถามว่า What’s the importance of the love?

เขียนจากประสบการณ์โดยตรง หวังว่าคงอ่านแล้วคิดได้บ้างนะครับทุกๆคน

     เกรด เกรด และเกรดของเทอมที่แล้วคลอดออกมาจนได้ ได้x.xx(ไม่เปิดเผย) ทำได้ต่ำกว่าที่คิดไว้เล็กน้อย แต่ก็ไม่เครียดมาก เพราะเกรดก็เป็นเพียงแค่ตัวเลข จะไปยึดติดกับมันทำไม จริงเปล่า(ข้ออ้างของคนได้เกรดน้อย)

       ช่วงที่ผ่านมาได้เดินอากาศไปต่างประเทศ ได้รับความสนุกตื่นเต้นและประสบการณ์ที่น่าจดจำมากเลยทีเดียว ผมได้เขียนบันทึกเรื่องราวประสบการณ์มากมาย แต่.....ขี้เกียจพิมพ์ลงเว็บอ่ะ ดังนั้นใครที่อยากจะอ่านก็ติดต่อได้หลังไมค์นะครับ(อยู่ไหนวะ) แต่ก็ขอสรุปไว้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผมว่าในบรรดาประเทศฟิลิปปินส์ เกาหลีใต้และจีน ไม่มีประเทศไหนที่น่าอยู่มากเท่ากับประเทศไทยแล้ว ผมหมายถึงเปรียบเทียบในด้านชีวิตความเป็นอยู่ ลักษณะนิสัยคนและสาว(ล้อเล่น) ผมไม่ได้หมายความว่าประเทศอื่นจะไม่ดีนะครับ แต่มันเป็นเรื่องของความรู้สึกส่วนตัวน่ะแบบว่าเมื่อรู้ว่าเครื่องบินกลับเข้าสู่น่านฟ้าไทยแล้วมันรู้สึกอบอุ่นน่ะ(อบอุ่นเพราะไทยอากาศร้อนหรือเปล่าเนี่ย)

      กลับเข้ามาสู่โลกแห่งความเป็นจริงเข้าแล้ว ไม่นะ...เอาอีกแล้ว  เปิดเทอมแล้ว! อะไรวะเนี่ย นาฬิกาเสียหรือเปล่า ทำไมเดินเร็วเหลือเกิน แต่ไม่เป็นไรในที่สุดก็อยู่ปี4สักที ปีสุดท้ายแล้ว(เย้..เย) กลายเป็นพี่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้แล้วโว้ย....กลัวเปล่า 555

      อันเนื่องมาจากที่สระน้ำบริเวณตึกนอนของผมเป็นสถานที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์มาก จนมีตัวเงินตัวทองหรือที่เรียกกันสั้นๆว่าตัวเหี้-มาสร้างครอบครัวอยู่แถวสระน้ำ

      ถึงแม้ว่าเจ้าตัวเหี้-นี้จะไม่น่ารักเหมือนแมวและมันเป็นสัตว์ที่น่ารังเกลียดของหลายๆคน แต่สำหรับผมแล้วมันทำให้สระน้ำนี้ดูมีสีสันต์ได้มากเลยทีเดียว

      เวลาที่ผมเดินกลับมาจากการเรียนอันแสนจะเครียด เมื่อเดินถึงสระน้ำแห่งนี้มองเห็นตัวเหี้-แล้วดูเพลิดเพลิน(จนบางครั้งอยากเป็นตัวเหี้-เสียเอง)  มันทำให้ผมช่วยลดความเครียดจากการเรียนได้มากเลยทีเดียว

      แต่หลังจากที่ผมกลับจากการเดินอากาศ พวกมันกลับหายไปแล้ว

      ผมสงสัยว่าพวกมันหายไปไหน ตัวเหี้-หายไปไหน

      มารู้ภายหลังจากพนักงานtankfarmว่า มีคนวางยาเบื่อตัวเหี้- ทำให้ตัวเหี้-ตายยกครัว

      ตัวเหี้-มันทำผิดอะไร ทำไมตัวเหี้-ต้องตาย

      คนเหี้-อะไร ฆ่าได้แม้กระทั่งตัวเหี้-

      ไอ้คนที่ฆ่าตัวเหี้-น่ะ ไม่มีจิตใจเป็นคนแล้ว เป็นไอ้โคตรเหี้-ดีกว่า

      ขี้ขลาดนี่หว่า รังแกตัวเหี้-ที่ไม่มีทางสู้ เก่งจริงเมิงกล้าสู้กับตัวเหี้-ตัวต่อตัวไหม

      ถ้าไม่ต้องการตัวเหี้- ก็มีวิธีการอื่นอีกตั้งเยอะทำไมไม่ใช้ แต่อย่างว่านะก็คนมันเหี้-นี่นา

      ถ้าเมิงกลับบ้านไปแล้วเจอว่าบ้านเมิงโดนวางเพลิง เมิงจะรู้สึกยังไงวะ

      ถึงแม้กรูยังไม่รู้ว่าใครคือไอ้โครตเหี้-ที่ฆ่าตัวเหี้- มันยังคงลอยนวลอยู่ แต่บัดนี้ความเหี้-ในตัวเมิงได้ถูกเผยแพร่ประนามผ่านบทความนี้แล้ว

      ถ้าคุณอ่านบทความนี้จบกรุณายืนสงบนิ่งไว้อาลัยให้กับตัวเหี้-และครอบครัวผู้ที่เป็นเหยื่อของไอ้โครตเหี้- และถ้าหากใครที่คิดว่าตัวเหี้-น่ารำคาญจนอยากจะกำจัดมันทิ้งไปซะ อย่าไปทำอะไรมัน ถ้าคุณไม่อยากเป็นไอ้โครตเหี้- ขอให้เหตุการณ์ฆาตกรรมตัวเหี้-ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย